Jeszcze niedawno ekologiczna żywność w Chinach była traktowana jako ciekawostka dla wąskiej grupy konsumentów z największych miast. Dziś staje się jednym z najbardziej dynamicznych segmentów rynku spożywczego. Zmiana ta nie wynika wyłącznie z rosnących dochodów, lecz z głębokiej transformacji społecznej, w której bezpieczeństwo żywności i zaufanie do pochodzenia produktu zaczęły odgrywać rolę równie istotną jak cena.
Chińska klasa średnia, liczona w setkach milionów osób, przestała postrzegać żywność jako towar masowy. Coraz częściej traktuje ją jako element inwestycji w zdrowie, długowieczność i jakość życia. W tym kontekście żywność ekologiczna nie jest już symbolem luksusu, lecz racjonalnego wyboru w środowisku, w którym zaufanie do lokalnej produkcji pozostaje ograniczone.
Od kryzysów żywnościowych do świadomego wyboru
Historia chińskiego rynku spożywczego naznaczona jest serią kryzysów związanych z bezpieczeństwem żywności. Choć państwo znacząco wzmocniło nadzór i regulacje, pamięć konsumencka pozostała długa. To właśnie ona napędza popyt na produkty importowane, a w szczególności na te pochodzące z regionów o restrykcyjnych normach jakościowych.
Ekologiczna żywność z Europy postrzegana jest w Chinach jako produkt o przewidywalnym profilu ryzyka. Certyfikaty, jasne standardy produkcji i transparentność łańcucha dostaw mają dla chińskiego konsumenta większe znaczenie niż narracja marketingowa. W praktyce europejskie pochodzenie stało się skrótem myślowym oznaczającym bezpieczeństwo.
Co naprawdę sprzedaje się jako „eko”
Chiński rynek ekologiczny nie jest kopią zachodnich trendów. Najszybciej rosną te kategorie, które łączą naturalność z funkcją zdrowotną. Produkty fermentowane, miody i wyroby miodowe, żywność funkcjonalna, naturalne przekąski oraz artykuły dla dzieci z czystym składem należą do najbardziej poszukiwanych segmentów.
Istotne jest to, że chiński konsument rzadko kupuje produkt „eko” w oderwaniu od jego praktycznego zastosowania. Ekologia musi być użyteczna: wspierać odporność, trawienie, energię lub bezpieczeństwo dzieci. Produkty, które potrafią jasno komunikować te korzyści, szybciej budują zaufanie i powtarzalność zakupów.
Ekologia bez romantyzmu
W przeciwieństwie do Europy, gdzie ekologia bywa elementem tożsamości ideologicznej, w Chinach ma ona charakter pragmatyczny. Konsument nie kupuje produktu dlatego, że jest „zielony”, lecz dlatego, że jest sprawdzalny. Brak jasnej dokumentacji, certyfikacji i danych oznacza automatyczną utratę wiarygodności.
To podejście sprawia, że rynek ekologicznej żywności w Chinach jest bezlitosny wobec greenwashingu. Deklaracje bez potwierdzenia nie tylko nie pomagają, lecz często działają na niekorzyść marki. Zaufanie buduje się tu faktami, a nie obietnicami.
Dane, które potwierdzają skalę zmiany
Wartość chińskiego rynku żywności ekologicznej przekroczyła już 90 miliardów dolarów, a według prognoz branżowych będzie rosła w tempie 8–10 procent rocznie przez najbliższe lata, znacząco szybciej niż cały sektor spożywczy. Jeszcze szybciej rozwija się segment importowanej żywności ekologicznej, którego wzrost szacowany jest na 15–20 procent rocznie, szczególnie w dużych aglomeracjach miejskich.
Transgraniczny e-commerce stał się jednym z głównych kanałów sprzedaży produktów ekologicznych. Według danych chińskiego Ministerstwa Handlu, sprzedaż importowanej żywności przez kanały cross-border wzrosła w ostatnich latach o ponad 70 procent, a produkty oznaczone jako ekologiczne lub naturalne należą do najszybciej rosnących kategorii. W segmencie żywności dla dzieci oraz żywności funkcjonalnej tempo wzrostu jest jeszcze wyższe i regularnie przekracza 20 procent rocznie.
Wyszukiwania związane z żywnością ekologiczną, naturalną i funkcjonalną rosną rok do roku o 30–60 procent, co potwierdza, że zainteresowanie konsumentów ma charakter strukturalny, a nie sezonowy. Rynek ten przestaje być domeną wąskiej grupy odbiorców i staje się jednym z filarów nowoczesnej konsumpcji w Chinach.